We DON'T deserve better politicians and certainly not a revolution

The recent Municipal Polls and the result of the polls, both were eye openers for me. Yeah...BOTH. There were messages sent out loudly to the world before the election and after the result.


I was, for the first time, in my home town while the elections took place. So, I could observe how the promotion of these candidates happens, how the support is gathered and how the politics is played.

Before "The Day", the way in which votes are demanded was very disturbing. I was pretty sure that the "Anna" factor was going to haunt not just Congress and its allies but all the political parties. It was bound to happen...right? Not just UPA, all the political parties and allies are equally liable and responsible for the misery we all are facing. I was not just hoping, but was damn sure, that NOW people will demand some answers from these leaders. I thought NOW, FINALLY, these people are going to have a tough time!

IDIOT, I WAS!!! The same old game was played again! And we DID play along!

I used to think that the dirty politics of "money and cast-vote-bank" is played only in villages or at the most, taluka places. In district like ours...where almost everyone is literate enough to READ, UNDERSTAND and ANALYSE...doing such a political game was simply impossible! Still we used to have same election results for years. To this, I used to answer myself, console myself, saying there are no good options na...! Whom else are we gonna vote?

But THIS time...it was supposed to be different!

Still we made Congress-NCP alliance win these elections. Offering them whatever we have got...once again!

I witnessed how casts play an important role in these elections. I witnessed how youngsters go to have treats from those party workers...promising, in return, all the votes from their respective families.

These are the same people, who wholeheartedly abuse the same politicians throughout 5 years. Those were same younsters who gathered in squares and on kattas, discussing about JanLokpal Bill and expressing their support to Annaji and the movement.

huh...this is the same feeling...which I experience when I travel through public transport or when I cross a signal.

Indians are undisciplined and unmannered at their core!

Yeah...we, Indians ARE mindless.

Just like one of our professor says..."Selfish pigs!!!"

We really deserve these crooks to rule us.

We do not deserve better politicians.
And certainly not a revolution.

हिंदुराष्ट्र कशासाठी?

इंटरनेटमुळे माहिती अगदी वेगाने पसरतीये. पण "माहिती" पसरतीये..."ज्ञान" नाही. दोष इंटरनेटचा नाही...आमच्या टाळक्याचा आहे.

आम्ही पटकन निष्कर्ष काढतो आणि मोकळे होतो. "कॉपी-पेस्ट...!!!"

भरपूर "Like" मिळवण्याच्या हव्यासात...आणि पोकळ कौतुकाच्या भूकेपोटी आम्ही आमचे विचार "विचार नं करताच" ठाम करतो आणि व्यक्त करतो. ते एकदा ठाम झाले...की मग प्रश्न विचारणारा, शंका काढणारा एकतर मूर्ख किंवा दीडशहाणा!!! तो एकतर नेभळट किंवा अविचारी!!!

फेसबूकचे माझ्यावर अनंत उपकार आहेत! खूप छान मित्र मिळाले...काही अभ्यासू तर काही विश्वासू! :)

सध्या त्यांच्याशी एका "ज्वलंत" विषयावर नेहेमी चर्चा सुरु असते.


"हिंदुराष्ट्र कशासाठी?"...!


मुळात...प्रत्येकाची हिंदुराष्ट्राची संकल्पना वेग-वेगळी! कुणाला मुसलमान-ख्रिश्चन नकोयेत...कुणाला ते "असले तर चालतील...पण हिंदूंप्रमाणे वागायला हवे" आहेत!!!

कुणी सावरकरांच्या हिंदुराष्ट्राच्या स्वप्नाने प्रेरित झालेला...तर कुणी शिवाजींच्या भगव्याने!!!

ज्या तत्वांवर सावरकर वागायचे, ज्या गरजा त्यांना "तेव्हा" भासल्या...त्या गरजा, ती तत्व...आज...५ दशकांनंतर स्वतः सावरकर मानतील आणि पाळतील का हा माझ्या समोरचा पहिला प्रश्न. ही "मोठी" लोकं काय प्रचंड मोठ्या मनाची होती! आपल्या विचारात बदल करायला, ती काळानुरूप अधिक परिपक्व करायला अजिबात मागे पुढे पहात नसत.

पण आम्ही भारतीय  आहोत. मोठी नावं...त्यांचं कर्तुत्व ह्याकडून शिकून घेऊन, त्यांच्या चुका समजून घेऊन आम्ही "आहोत तिथून पुढे" जात नाही. जिथल्या तिथेच घुटमळत बसतो! चरफडत बसतो!


मग जर कुठल्या मुसलमान मुलाने हिंदू मुलीला पळवून नेली...जर एखाद्या ठिकाणी दंगा घडला...कुठल्याश्या नालायक नेत्याने जाती-धर्मावरून नवीन पिलू सोडलं...की झालं!!! आम्हाला एकंच उपाय माहीत...!
हिंदुराष्ट्र!!! सावरकर म्हणाले ना!!! मग काय? शिवाजींनी घडवून आणलं ना...! मग तर प्रश्नंच नाही!

ह्या लोकांना जर शिवाजी महाराजांचं "स्वराज्य" हिंदू राज्य की धर्मनिरपेक्ष राज्य...असं विचारलं तर काही जण चपापतात आणि काही धिटाईने "हिंदू" म्हणतात. मग त्यांना आपण "नाही...! ते सर्वांना समान वागणूक द्यायचे...कधीही कुठलाही धर्म लादायचे नाही...इ. इ." सांगितलं तर मग ते म्हणतात "आम्हालाही तेच करायचंय. पण "निधर्मी" राज्यात ते अशक्य...म्हणून हिंदू राष्ट्र हवं"

हा? "निधर्मी"??? ह्यांना कंठशोष करून जरी सांगितलं की Secular म्हणजे धर्मनिरपेक्ष..."कुठल्याही धर्माला उजवी डावी वागणूक नं देता...सर्वांना समान मान देऊन...केवळ ठरवलेल्या नियमानुसार न्याय देणारी सत्ता..." तरी ते आपलं "निधर्मी"चं टुमण सोडत नाहीत! जाउद्या!

"धर्मनिरपेक्षता जपण्यासाठी हिंदुराष्ट्र हवंय" ह्याच्या इतका हास्यास्पद युक्तीवाद कुठला असेल?

अर्थात...हे जे लोकं म्हणतात, त्यांच्या हेतूबद्दल शंका नाही...पण जिथे हिंदुराष्ट्राची परिभाषाच ठरत नाही...तिथे अश्या राष्ट्राच्या नीतीचं काय बोलणार?

आपला धर्म खूप सहिष्णू आहे...अगदी सत्य! पण आपलं राष्ट्र...एक "हिंदूराष्ट्र" झाल्यावर असहिष्णू होणार नाही...पुढील काही शतकात असं घडणारच नाही ह्याची काय शाश्वती आहे?

आज असलेला मुस्लीम-ख्रिश्चन विरुद्ध रोष...एकदा राजकीय दुजोरा मिळाल्यावर उग्र रूप धारण करणार ह्याची खात्री कोण देईल?

मुळात..."हिंदुराष्ट्र" हवंय ही मागणी हिंदुप्रेमातून होते की मुस्लीम-ख्रिश्चन विरुद्ध असलेल्या रोषातून असा प्रश्न पडतो कधी कधी.


ज्या संस्था स्वतःला हिंदुंच्या कैवारी मानतात...(आणि असतीलही...त्यांचा, त्याच्या कार्याचा उपमर्द करण्याची माझी अजिबात लायकी नाही...) त्यांनी आपल्या धर्माची, धर्मातील लोकांची स्थिती सुधारण्यावर भर का देऊ नये? "लव्ह-जिहाद" बद्दल खूप ऐकलंय. थोड्या बहुत अंशी अनुभवलंयसुद्धा.

पण इथेसुद्धा गोम आहे.

विरोध कशाचा...हिंदू मुलीने मुस्लीम मुलाशी विवाह करण्याचा...की एका चांगल्या मुलीने, केवळ सुडाने, फसवण्याच्या उद्देशाने प्रेरित झालेल्या मुलाशी लग्न करण्याचा आणि त्याला मदत करणार्या वृत्तीचा?? जर केवळ अंतर धार्मिक विवाहाला विरोध असेल....तर काय बोलणार??? पण जर खरंच आपल्या मुलींबद्दल तळमळ असेल...फसवणूक होऊ नये असं वाटत असेल...तर आपले संस्कार दृढ करा! मुलींना मोकळीक नक्कीच द्या...पण योग्य संवाद ठेवून...जगातल्या वाईट गोष्टींचीजाणीव देखील करून द्या...आणि अश्या रस्त्यावर जाऊन फसलेल्या मुलींना परत घरी आणा! काही खूप आदरणीय लोकांनी अशी कामं केलीयेत...ही कामं आमच्या संघटना करू शकतात ना? आपली, आपल्या मुलांची जबाबदारी आपणच घ्या...सरकार कशाला हवंय? अर्थात...सरकारचं काम आहेच सर्वांना सुरक्षा देण्याचं. पण "सध्य:स्थितीत" हे सरकार षंढ आहे...म्हणून काय आपण भारताची मूळ विचारसरणी बदलून...आख्खी घटना बदलून...धर्मनिरपेक्षतेच्या मूळ तत्वाच्या चिंधड्या उडवणार काय?

हे लोकं बोलतात "निधर्मी सरकार मुस्लीम-ख्रिश्चन चं लांगुलचालन करतं...म्हणून हिंदुराष्ट्र हवंय!"...परत...निधर्मी नाहीरे बाबानो..."धर्मनिरपेक्ष!!!"

असो...सध्याचं सरकार "लांगुलचालन" करतंय की नाही माहीत नाही...पण "समस्या" समाधान करत नाही हे निश्चित. कारण सरळ आहे...त्यांना आपण असेच भांडत रहायला हवे आहोत. आणि आपण ते करतोय!


हे लोक काश्मीरचं उदाहरण देतात, ख्रिश्चन धर्म्प्रचाराकांवर रोष बाळगतात...पाकिस्तानबद्दल सहानुभूती बाळगलेल्या मुस्लिमांबद्दल बोलतात...
कधी भूतकाळात घडलेल्या आपल्या मंदिरांच्या संहाराबद्दल तर महिलांवर झालेल्या अत्याचाराबद्दल बोलतात...आणि असा आव आणतात की बस्स...! काही वर्षातच भारताचं काही खरं नाही!

अस्मिता जपा...! तेज वाढवा...!


कश्मिर...हा एक राजकीय प्रश्न आहे...! आपल्या काही चुकांमुळे तो जास्त चिघळला असं काही हुशार लोकं म्हणतात. ह्या समस्येचं समाधान आपण हिंदुराष्ट्र झाल्याने कसं निघणार...ते हे लोकच जाणोत! (समस्यासमाधान देतील ही..."हाकलून द्या" वगैरे भाषा वापरून...! काय बोलणार?)

"काही" मुस्लीम असतीलही तसे. म्हणून काय अब्दुल कलाम ना विसरणार आपण? की स्वातंत्र्यसंग्रामात धारातीर्थी पडलेल्या मुस्लीम देशभक्तांना?

मी स्वतः कितीतरी मुस्लीम मुलांसोबत बोललोय. देशाला "देव" मानणार नाहीत...पण तेवढंच प्रेम बाळगून आहेत जेवढं आपण बाळगतो. आज जर काही मुस्लीम पाकिस्तानबद्दल प्रेम बाळगून आहेत...तर सरकारने त्यांना शिक्षा द्यावी...पण आजचं सरकार ते करण्यास काही कारणासाठी असमर्थ असेल...तर तुम्ही त्यांच्या मागे लागा...आणि हवा तो परिणाम साधा. किंवा...स्वतः एक समर्थ सरकार तयार करा!

ख्रिश्चन धर्म्प्रचाराकांकडून आपण शिकायला हवं! शांतपणे आपल्या धर्मासाठी काम कसं करावं हे त्यांच्याकडून शिकावं! नाही तर आमचे लोकं...! नुसता धांगडधिंगा!!! परिणाम फार कमी! केवढी समाजसेवा केलीये त्यांनी...! धर्मप्रचार म्हणून केली...पण केली ना? आमच्या संघटनांसाठी हे अवघड आहे का? कशाला हवंय हिंदुराष्ट्र?

आमचे लोक ख्रिश्चनांना शिव्या घालतात. कधी आपली धार्मिक स्थळे बघितालीयेत का? तिथे शिस्त लावण्याचा प्रयत्न केलाय का आमच्या "हिंदुत्ववादी नेत्यांनी"?? आमचं धार्मिक ज्ञान वाढवण्यासाठी किती कष्ट घेतलेत ह्यांनी?

ह्यांना "अभिमान" आहे ना धर्माचा? म्हणतात की आमचा धर्म इतका महान आहे की सर्व जगात "सहिष्णुता" पसरवेल.
ह्यांना आमचा धर्म माहितीये काय? ३३ कोटी देव का बरं? आपले सण-वार-उपवास कुठल्या सिद्धांतांवर सुरु झाले? हे जाणून घेण्याचा प्रयत्न किती हिंदू लोकं करतात? जे लोकं हे जाणतात...ते ह्या ज्ञानाचा किती प्रसार करतात? आमची संस्कृती टिकवण्यासाठी "हिंदुराष्ट्र" कशाला हवंय? एवढ्या संघटना आहेत...अधिवेशनं भरवण्यासाठी पैसे आहेत...तर आमचा धर्म वाचवण्यासाठी...लोकं वाचवण्यासाठी "हिंदुराष्ट्र" कशाला हवंय?
ह्यावर एक हास्यास्पद उत्तर आहे! "सरकार "त्यांना" सहाय्य करतं...आम्हाला नाही!!!" अहो तुम्हाला सरकार हवंय कशाला....७०% जनता आहे तुमच्यासोबत...मग? घोषणा देण्यासाठी लोकं जमवता तुम्ही...मग काम करायलाही जमवा!

...इथे आमच्या संघटनाना विरोधकरून, निष्क्रीय किंवा चुकीचं ठरवण्याचा प्रयत्न अजिबात नाहीये...हे कृपया समजून घ्या...संघ, दल...इ..इ...लोकांनी चांगलं काम केलंय. मान्य...पण ते तसंच सुरु ठेऊन...अधिक परिणामकारक का नाही करता येणार?

कित्येक शतकांपूर्वी जे घडलं त्या जखमा भरून निघणार नाहीत आपल्या...पण नवीन जखमा कशाला करून घ्यायच्या? परत असं घडणार नाही ह्याची काळजी निश्तिच घ्या...पण त्यासाठी "संघटना" आहेत ना? राष्ट्र धार्मिक कशाला करायचं???

पण आपण तिकडे लक्ष नं देता, केवळ द्वेषाने प्रेरित होऊन एकच विचार करत राहिलो...तर हे ही नाही आणि तेही नाही असं होईल.


मुळात राष्ट्र आणि धर्म ह्या दोन भिन्न गोष्टी आहेत. राष्ट्र म्हणजे एक समाज...एकमेकांसोबत रहाण्यासाठी काही नियम ठरवून राहत असलेला एक समाज.
धर्म ही एक वैयक्तिक बाब. "मला कसं जगायचंय...कुठलं तत्वज्ञान मला आत्मसात करायचंय..." ह्या विचारांचा परिपाक म्हणजे धर्म.

तेव्हा ह्या गोष्टी दूर राहिलेल्याच बर्या. तरच देश सफल होईल.


आपण पाकिस्तान-मुस्लीम-ख्रिश्चन धर्मप्रसार ह्याच्यात इतके गुरफटत चाललोय की आपल्या ध्येयापासून विचलित नं होता...राजकीय इच्छाशक्ती आणि चालाखीच्या जोरावर पुढे जाणाऱ्या लोकांकडून, अमेरिका सारख्या राष्ट्राकडून, आपण शिकत नाही!


काहीही झालं की "धर्मनिरपेक्ष सरकार म्हणजे व्यर्थ...आणि हिंदुत्ववादी सरकार म्हणजे चुटकीसरशी सगळं सरळ...!" असा विचार अगदी चुकीचा आहे...एवढंच काय ते माझं म्हणणं आहे. आजचे धर्मनिरपेक्ष नेते निष्क्रीय, वाईट आहेत…उद्याचे देखील तसेच राहतील...असाच जर ग्रह असेल...तर हिंदुत्ववादी नेते "वाईट" असणार नाहीत कशावरून?

शेवटी एक practical समस्या सांगतो. हिंदुराष्ट्र होण्याने...आपली धर्मनिरपेक्षता जाण्याने काय नुकसान होईल...ते सांगतो.

कितीही "स्वदेशी"चं महत्व माहित असू दे...आज ते अशक्य आहे. संपूर्ण स्वयंपूर्णता अशक्य आहे. १९९२ पूर्वी आपण किती दर्जेदार वस्तू वापरत होतो? ज्या होत्या त्या जागतिक दर्जाच्या होत्या का?

आज आपण जी कमाई करतोय...ती globalization मुले आलीये. परकीय गुंतुवणुकीमुळे आलीये.
आज...कितीही नाही म्हटलं तरी सगळं जग एक "golbal village" झालंय.

आपला देश अशा अस्थैर्यातून गेला तर काय होईल ह्याची कल्पना आहे का कुणाला? एका "धार्मिक" देशात...किती परकीय गुंतवणूक होणार? ज्या देशांवर आपण खनिज तेलासाठी अवलंबून आहोत...ती राष्ट्रं... "मुस्लीम" राष्ट्र आहेत...लक्षात येतंय का?

मित्रांनो...समस्या आहेत...हिंदू धर्मासमोर समस्या आहेत. संस्कार जपायचेत, तेज वाढवायचंय...वाईट शक्ती-संघटना संपवायच्या आहेत...निष्क्रीय सरकार...इतर धर्म...आपली निष्क्रियता...भरपूर समस्या आहेत.
पण त्यासाठी...आपलं एकत्र येणं आवश्यक आहे. धर्म आणि धर्मनिरपेक्ष राष्ट्र...एकत्र येणं आवश्यक आहे!!!
हे करत असतांना...देशाची धर्मनिरपेक्ष सार्वभौम बैठक विस्कटून टाकणं घातकच ठरणार!!!
---

थोडक्यात...

१...आज "हिंदू" धर्मासमोर असलेल्या समस्या हा..."धार्मिक" प्रश्न आहे. तो आपण "धार्मिक" संघटनांच्या मदतीने सोडवायला हवा.

२...आतंकवाद, धार्मिक तणाव इत्यादी समस्या आजच्या सरकारच्या कृतीशून्यतेमुळे वाढल्या आहेत. त्यांचं समाधान करण्यासाठी "सक्षम" सरकार हवंय. "हिंदुत्ववादी" सरकार नव्हे.

३...आजपर्यंत ज्याप्रकारे "धर्मनिरपेक्षता" भारतात चित्रित झालीये...ती धर्मनिरपेक्षता नाही. तो स्वार्थी खेळ आहे. आपल्याला एकमेकांसोबत भांडत ठेवण्यासाठी "सगळ्या" पक्षांनी खेळलेला.

४...बर्याच जणांना असं वाटतं की "बहुतांश मुस्लीम/ख्रिश्चन वाईट आहेत"...असं "जर खरं मानलं" तर,
...१) त्यांच्यामुळे "देशाचं" जे नुकसान होतं ते एक "सक्षम" सरकार भरून काढू शकतं...आणि रोखू शकतं...!...(जे आपल्याकडे येणं आवश्यक आहे...!)
हे "सरकारचं" काम आहे...धार्मिक संघटनांचं नाही!!!

...२) त्यांच्यामुळे "हिंदुधर्माचं " जे नुकसान होतं ते आपल्या "धार्मिक संघटना" भरून काढू आणि रोखू शकतात...!...(ज्या आपल्याकडे भरपूर आहेत...!)
हे "धार्मिक संघटनांचं" काम आहे...! "सरकारचं" नाही!!!
---
हा आहे माझ्या युक्तिवादाचा सारांश!!!

To my Muslim brothers and sisters

I am not much of an intellectual person. Nor a keen student of religions. What I assume {& believe that most of you guys reading this would agree with} is…religions are just ways of living. So is Islam. I do NOT think that the base…or rather the origin of Islam would be having so much hatred for other religions and permission to violence.

But…since years…I have had many bad experiences, which makes it really hard to believe in muslims.

We have muslim locality as our neighbors in our town. We have seen them cheering up when Pakistan wins the cricket match…and getting exhilarated if the victory is against India. I have seen them creating nuisance during festivals, fairs etc. They come to our colony, create useless and baseless quarrels, talk arrogantly, threat women n children…and get lost. Some muslim kids in the neighborhood always catch school going kids, ask for money, threaten them…etc.

These are quite NORMAL experiences…such goons are every where, in each and every religion. Right?

This is what I tell myself. But the above experience is nothing…if compared with the following.

I have completed my Engineering staying away from home. During those years, I had formed good friendship with my muslim classmates. I used to discuss our religious differences with one of them…he is a very nice, decent guy. It used to be a nice experience. We were very close friends.

In our final year, ATS [Anti-Terrosist Squad] came to the town…arrested one of our alumni…he was charged for having role in Delhi blasts. {Remember Operation BAD MAN of Indian Mujahidin?}


After that experience…for quite a few days, I was unable to be the same kind of friend with my buddy and those classmates…as I used to be. Was it wrong? Was that my fault? Imagine…a guy..whom u know personally…is arrested for such an act!

Fortunately, my conscience helped me to be at good terms with those buddies and I didn’t lose my dear friends. But this has happened with thousands of Indians…after such experiences, if one asks oneself the question “Shall I trust Muslims?”…is it wrong?

Even if our conscience says that “NOT EVERY MUSLIM IS A TERRORIST”…can we risk our trust?

And even if Muslims are NOT terrorists, the locality where they live, the way of their living..it always carries a suspense.


BUT…

I have also seen muslims cheering up our Indian Cricket team…

I have witnessed muslims groaning when innocent people die after every terrorist attack…

I always remember my friend and see him in every muslim…

During my discussions on different groups/communities on facebook/orkut I have met quite a few Muslim guys who are true patriots. They always greet me by saying “Jai Hind” or “Vande Mataram” when I meet them online. Some have actually worked hard to form groups of people and are working on ground…doing something for society. And, fortunately, these patriots, my muslim friends and such other facts are stopping me from becoming an extremist.

Sadly, we see “relatively few” muslims expressing their love for country but much more doing harm for the same. How many muslims post patriotic posts, comments on different facebook/orkut groups/communities or their profile? How many muslims participate in different discussions on social issues like corruption, poverty etc which happen every where? Very few. What all our muslim peers “seem” to care about is, conveying and convincing their fellow peers that Islam is the best religion.

PLEASE DON’T GET ME WRONG. I, from the bottom of my heart trust that NO religion teaches terrorism, violence or hatred for others. But it’s a fact, which I myself have witnessed…many of my matured and well mannered muslim friends are very much into religion…and comparatively less in nation or into well being of the society as a whole. I truly believe that, NOT all muslims are bad. Most of them love India as much as I/WE do. I am just requesting them to express it…and come into main stream of Indian Youth. Not just as followers of Islam…but as followers of “Indian”ism and of Humanity.

I wrote this blog today, because I’m witnessing extreme hatred for Muslims amongst our generation. Where ever I see young guys coming together and discussing about India, it’s problems…some how, from someone this issue pops up. And there’s no system, nobody to sovle this problem. Well, there are extremists from both the sides to increase the distance between them. But no one to the bridge the gap. I request my muslim friends to bridge this gap…unless they convey this issue to their community and try to work on it…of course, with us…it’s impossible to decrease the misunderstandings from both the sides.

I have written something which was troubling me since months. This is a very delicate topic…no one speaks about it openly. But now…we must start discussing it. I hope I didn’t hurt anyone …I tried to convey it in the best possible way I could.

Cheers and Peace!!!
Jai ho!!!
———
P.S. :

1) For me, Cricket is not at all the most important thing So, supporting Indian Cricket team, for me, is in no
way related to patriotism. A person can love Australian team…or any other team. But when “some” muslims support Pakistan’s team, they don’t support it because they like the Cricket the team plays but because they support Pakistan. We ALL KNOW this.

2) Saying Jai Hind or Vande Mataram doesn’t prove that you are a patriot or you are a good citizen. Shouting such slogans and taking bribes is of no use! I understand this. AND I know that there are some concepts in Islam which prevent them from saying such things. That’s perfectly fine!!! I was just giving an example above.

now i can rest in peace…


whether u r closer, or u r away…

the love, care and affection will never fade away…

be it an easy path or a tough dark subway…

i want u beside me, every single night…every single day…


m gonna cherish our relation, what ever title it has…

m not gonna cry missing u…do u know the cause?


baby, for me…the memories are enough

to live smiling the days m facing these……

ur arrival in my life was the best thing i ever had…

now i can rest in peace…

do u feel the same???





watched the video? what did u feel??

well, when i watched it for the first time...i didn't know what to do...didn't know what i was feeling. patriotism, thankfulness, sorrow...there were too many emotions crowding in my mind.

i don't like watching/sharing the video of our national anthem on the net. i think it somehow insults the anthem...but this video...i just couldn't stop myself from sharing it...

i went into my past...the feeling we used to get at 15th august and 26th january...the sense of pride in flag hosting...

i still feel the same when i stand up for national anthem...in spite of the bullshit happening all around...the corruption, poverty, illiteracy, population explosion, pollution...in spite of all these problems, and the fact that no adequate measures are being taken- neither by the government nor by us...i feel this unknown thing...its not pride {i don't feel proud of a thing i haven't achieved}...but something i could never understand...

i don't know how many people feel the same thing...

i mean, i have friends who surely share same feeling...but i am not sure about others. i have seen people grudging in multiplex, saying it is "a waste of time n suchha trouble...". Well, i don't see the point behind the compulsion of playing national anthem in cinema places...but if it is being played...man...i don't get annoyed...there...at that place also i feel the same unexplainable feeling.

but this video...from the starting...from the girls long run...through every child's expressions....to the waves' movements by their hands...it tells us so much...so effectively...

patriotism has no language...no religion...no cast...no barriers...

why can't ugly minds see this? why can't they feel what i...or we... feel when we stand together for national anthem? don't they feel the same, unique wave of this "unexplainable feeling" going through all of us???
these sweet little kids, singing...yes they are singing...without uttering a word...singing from the bottom of their hearts...showing their patriotism so prominently...tell us that there is only one religion...one language...one cast...one creed...call it whatever u want...humanity, love, patriotism...they are all the same...

such a simple message is conveyed...in such a simple way. why this video? there are so many ways in which this message is conveyed to mankind...every single day...every single moment...

but yet people don't understand it!!!

i pity u...selfish leaders...terrorists...and all u dirty minds...for not understanding this...
...for not "feeling" this...

waiting...


i can't recollect any such feeling...

it has never happened in the past...

i have never waited for anyone's message so much...

this urge of talking to u is so vast...


i know u can be busy,

i know u have responsibilities,

but...can u ignore me?...can u forget me...?

 i can't bear any such possibilities...


with the few interactions we had...

and the long chats though very few...

u came closer to me so quickly...

just like to a lonely leaf...comes close a pearly dew...


is this love?

how stupid !!!

but seriously...

is this love?


the question is forcing me to stay awake

throughout each and every night...

the memories..i reckon...to be divine...

keep mesmerizing me...with u in my sight...


it has been hours since i have seen u...

damn...this pain i just hate...

but what option do i have...?

i can just wait...wait...and...wait...

We are EXTREMISTS


Since my childhood, I have been with people with diverse thoughts, firm opinions…backed with some matured thought process. Its amazing to see how some of them sought right information…digging through various sources…just to KNOW what has really happened and then forming right opinions.

RIGHT…according to them…or their source of info for that matter.

But, such people were very few. Most of us just believe what ever comes to our mind after reading/watching/listening to something somewhere. And, surprisingly, these believes are hard to change. Be it opinion about Gandhi or Godse, The concept of God, The Indian Freedom Movement, Hitler…what ever it may be…our opinions and prejudices are hard to change.

The more surprising and disheartening fact is, our opinions…be it wrong or right {who am I to judge them?}…are Extreme.

So, if Gandhi is a good person…he is like the best. What ever he did was ONLY AND ONLY RIGHT!!! No…he never committed any mistakes…he is like God…the perfect almighty!!! And if he was a bad person…he is the worst of what India has ever got…he is responsible for Partition, and he never did worthwhile for India.
If Godse did a wrong thing by doing “GandhiVadh” {as he had claimed} then he is an Extreme Hindu Activist, a maniac etc…and if he did it right…then…man…he is like God for us…

If Brahmins were brutal and cruel in the past…they are STILL like that…if some Muslims are terrorists…every Muslim is…

At THIS level…of age and education…in an MBA college…i find…students with diverse background, work experience sharing such thoughts, then what to expect from our Rural, Uneducated “Brothers and sisters of India” ?

I sometimes wonder, if such Professional Courses kill the spark of patriotism or even the love we have towards our own people, our home town. In the world of “Millions of Turnover”, “Net Profit”, “High pressure/Low Pressure Selling”, . . . , Annual Package…CTC…, do we tend go away from where we actually belong ???

Does, the attraction of the sea of  High Profile Career makes the stream of us…youngsters…go away from our origin…from where we actually belong???

And what happens…if we go away from our origin with wrong temperament…wrong and extreme opinions about our past, our present…our own people???

Will it result in chaos???