love thyself and the world will love thou

The reason behind restlessness within our hearts is the insatiable need of acknowledgment.

We crave for recognition. And for assurance...that we are needed by our loved ones. That they admire us for all the good we have within. That they want us in spite on our flaws within.

But at times, we must realize that, in the end, what matters is, our own love, admiration, respect...and...acceptance of our own selves.

None can know our deepest fears, unbreakable strengths and ugliest weaknesses but ourselves.

Do we accept us with all that we have within? Do we love ourselves for whatever we are?
...This decides presence or absence of true peace in our lives.

At times...after unfortunate wounds...we need to get up, smile and tell our souls...
'Dude...I'm back!'

Kejriwal- hosting Aamir's 'Satyamev Jayate' on News Channels?

In my Marathi blog post, सत्यमेव जयते...पण "जय" मिळणार कसा? {Truth Only Triumphs...but "HOW" will we triumph?} I had put three logical opinions about Aamir and his TV show:

1) Showbiz is HIS bread and butter. So, he EARNING through such a show was absolutely fine!
2) He could have done any kind of show, but he chose to host a show which will enlighten us about issues we don't talk mush about. He tried to show the dark side of our own selves...our society. That's where he scored.
3) All said and done...above points 1 n 2 made...Aamir DID NOT give ANY FOOLPROOF solution in his shows. Now, we, as citizens, should not expect an actor to give solutions to our problems. So, it was anyway not expected from him. But people were perceiving these shows as solutions to the issues...a few interviews, a few tears shedding...claps n cheers for Aamir...and everything solved or en route to be solved.

Why am I saying all this?

Because of an improved version of Satyamev Jayate being broadcasted 24/7 on news channels.
Hosted by activist turned politician Arvind Kejriwalji.

Frankly speaking...we all must salute this guy for his guts. Taking on all BIG political parties - Congress as well as BJP... single handed...(I hope it is single handed)...doing all this everyday while maintaining his calm composure...indulging into debates with extremely intelligent ministers who are well known for their in depth knowledge of legislature and constitution...this all is not a joke.

Ridiculing him while sitting on my easy chair is easy.
But...following him without thinking anything is even easier.

Let's see what Kejriwalji is achieving {or, is planning to achieve} by his current media supported-promoted activism.

1) Bring a few scams in light
2) Show proofs...strengthening his allegations
3) May be, file PILs in courts in future for investigation on these cases {He hasn't done this yet. Says he has no faith in investigations as they are all hands in glove...but he might do that in future}
Anything else?
4) Prove that ALL the parties and netaas {or almost all of them} are crooks n thugs
5) Prove he is pure, willing to do all good for the nation, generate supporters base for him/his party etc.

The million dollar Q is...
Does ANY of the above assure us, Indians, that corruption is going to decrease / stop?

To divide the Q in small parts...

Does any of his activities ensure that he himself will NOT get corrupt if and when he reaches the PM's office and wears the raajmukut?

Does he give ANY FOOLPROOF solution to our issues today?

Has he given - any way, any suggestion, law proposal by which he is going to bring 'true democracy' which he is demanding since a year?
Janlokpal Bill? No kidding!
JLP Bill speaks about Democracy? No way sir! It gives power to a few people {Lokpals} and their accountability is rest upon other few people {Court Judges}. How does it bring true democracy? How does it strengthen the owners of the nation---the citizens ?

Sadly, the answers to all of the above is...NO / NONE / NOT AT ALL.

All that Kejriwalji has achieved so far is, garnering a huge amount of blind followers {which all the existing parties have already done}, generate no accountability at all {which all the existing parties have already done}, suppress all the will and wish of activists to create solutions which will empower 'the aam admi' of india {which all the existing parties have already done}.

In short...what Kejriwalji has done is...everything...which all the existing parties have already done...!

How is he planning to bring change?
By supporting him blindly? Or by supporting the dangerous JLP Bill blindly?

These are not the long term, final solutions at all.

That's why what Kejriwalji is doing today is no more no less than Aamir's Satyamev Jayate.

An entertainment show...which educates you about the ugly side of our society/ us hollow/false hopes of 'change in progress'...but in fact...achieves nothing substantial at all.

Milk of the Tigress विरुद्ध अमृत !

देशभक्ती, 'आपल्या' लोकांवर प्रेम, मातृभूमीसाठी असणारी कळकळ ह्या गोष्टी भारतवर्षात तुरळक अजिबात नाहीत. आम्ही सर्वच वर्षातून १-२ दिवसतरी ह्या भावनेच्या प्रवाहात चिंब भिजतो.

परंतु काही लोक आहेत जे ट्वेन्टी-फोर-सेवन ह्याच प्रवाहात असतात. 'ने मजसी ने' ह्या काव्यातील ओजस्वी अन् प्रखर राष्ट्रप्रेम त्यांचा श्वास असतो. 'इन्कलाब जिंदाबाद' चे नारे जरी देत नसतील तरी तो जोष प्रत्येक क्षणी प्रफुल्लित असतो.

ह्याच देशभक्तीची, आपल्या संस्कृतीच्या अभिमानाची परिणीती आपल्या भाषांवारच्या प्रेमात होते. आणि मग नवीन स्वातंत्र्यसमर सुरु होतं.

इंग्रजी विरुद्ध मराठी / हिंदी इ च्या रुपात.

{काही मराठी/हिंदी प्रेमी इंग्रजीचा तिरस्कार त्यांच्या मातृभाषेच्या प्रेमापोटी करतात की इंग्रजी येत नसल्याच्या frustration मुळे...हा माझ्यासाठी एक चिंतनाचा विषय आहे ;) असो...!}

मी इयत्ता ७ पर्यंत मराठी, ८ ते १० सेमी-इंग्रजी माध्यमांमध्ये शिकलो. इंग्रजीची खरी चव चाखली ती त्या ३ वर्षात. पुढे पुढे जस जसं ह्या वाघिणीच्या दुधाचं व्यसन जडलं {व्यसन---जरा निगेटिव्ह शब्द आहे. बऱ्याच जणांना इंग्रजी बद्दल आपुलकी ही भावना निगेटिव्ह वाटते म्हणून वापरलाय :) } तस तसं टाईम्स चं वाचन वाढलं, इंग्रजी कादंबऱ्या, वैज्ञानिक साप्ताहिकं इ चा ओघ घरी वाढत गेला. आणि नकळतच पु लं, शिवाजी सावंत, वि स खांडेकर ह्यांचा चाहता असलेला मी, लक्षात ठेवायला अवघड असणारी इंग्रजी लेखकांची नावं घोकायला लागलो.

सुदैवाने मराठी वाचन आधी पासूनच होतं, त्यामुळे मराठी बऱ्यापैकी चांगली येतंच होती. त्यामुळे आपली मातृभाषा चांगली येत असणाऱ्याला दुसऱ्या भाषा लवकर शिकता येतात ही गोष्ट सुदैवाने माझ्या इंग्रजी भक्तीत खरी ठरली. अर्थात मी इंग्रजीवर किंवा मराठीवर प्रभुत्व कधीच नाही मिळवलं, तसा हेतू सुद्धा कधीच नव्हता. पण इंग्रजी बोलून चालून ठीक-ठाक येते अश्यांपैकी मी एक आहे हे ही नसे थोडके !

ह्या सगळ्या पार्श्वभूमीवर माझ्या आजूबाजूला फुटणारा 'मराठीला वाचवा' चा टाहो, 'इंग्रजीला वाळीत टाका' चा एल्गार जरा त्रास देत राहतो.
अश्या गोष्टी नेहेमी 'भावनिक आवाहन' करून दामटल्या जातात...थोडासा धुराळा उठतो आणि परत जैसे थे होतं. पण सामाजिक प्रश्न 'भावनिक' प्रकारे कितीदिवस हाताळणार आपण ? हा विचार कुणीच करू पाहत नाही.

सार्वजनिक गणेशोत्सव सुरु करणारे लोकमान्य इंग्रजीला 'वाघिणीचं दूध' म्हणत. का म्हटले असतील तसं?

तेव्हाचं असुदेत. आजची परस्थिती बघुया.

इंग्रजी अस्खलित यावी असं आमच्या माय-बापाना वाटतं. त्यासाठी ते आम्हांस कॉन्व्हेंट मध्ये टाकतात. का होत असावं असं?

जरा आपल्या शाळेपासून सुरु करून...तो प्रवास आपल्या व्यवसाय/नोकरी पर्यंत करू.

शाळेतल्या मिळणाऱ्या ज्ञानाचा 'उपयोग' असतो आपल्याला मिळणारं शहाणपण आणि पुढे होणारी पोटापाण्याची सोय.
शहाणपण कुठलं...शैक्षणिक गुणवत्ता आणि सामाजिक भान.

शैक्षणिक गुणवत्ता मिळवण्यासाठी मराठी माध्यमातल्या शाळांमध्ये काय मदत होते?

मराठीतून शिकणारा Mathematics Olympiad, Science Olympiad मध्ये भाग घेऊ शकतो का ? IIT-JEE ची तयारी इंग्रजी माध्यमातला विद्यार्थी ज्या सहजतेने करेल तितक्याच सहजतेने मराठी माध्यमातला करू शकतो का ?

पुढे सायन्सन किंवा इंजिनीअरिंग किंवा मेडिकल घेतलं, तर जगभरातले रिसर्च पेपर्स मराठीत सापडणार आहेत का ?

कॉमर्स घेतलं तर Share trading पासून ते investment banking पर्यंत आजच्या latest trendची up to date माहिती देणारे, नावाजलेले किती पुस्तकं मराठीत असतील ? ज्याचं मराठी एकदम झकास आहे पण इंग्रजी जेमतेम आहे अश्याला हे किती झेपणार आहे ?

त्या वयात...टीन-एज संपल्यानंतर...तो student इंग्रजी शिकणार काय ? तेव्हा इंग्रजी शिकेल की त्याच्या आवडीच्या विषयात प्राविण्य मिळवेल ?
हे झालं शिक्षणाबद्दल.

देशाच्या रक्षणाची जबाबदारी घेणाऱ्या ISRO, DRDO सारख्या संस्थांमध्ये इंग्रजी कुचकामी असणारा काम करू शकतो का ? अत्याधुनिक technologies समजून घेऊन आपले indigenous arms, satelites बनवण्यासाठी एकदम मजबूत इंग्रजी यायला नको का?

आज आपल्या देशाच्या GDP चा 57.2% भाग Service Industry चा आहे. ह्यात फार मोठा हातभार IT, IT-ES लावतं. २००७-०८ मध्ये आपण केलेल्या एकूण निर्यातीतला २५% भाग Outsourcing Industry चा होता. हे कश्याच्या जोरावर आहे ? आपल्या इंग्रजीवरच्या प्रभूत्वावर.

अर्थात इंग्रजी अजिबात नं शिकलेले परंतु तरी सुद्धा प्रगती करणारे राष्ट्रदेखील खूप आहेत. काय आहे त्या राष्ट्रांची strength ? Service Industry? Nope!!! ती राष्ट्र Manufacturing Industry वर चालतात की Service Industry वर? Manufacturing Industry वर!!! म्हणजेच त्यांच्याकडे खूप आधीपासून रिसर्च करून अत्याधुनिक तंत्रज्ञानावर प्रभुत्व प्राप्त करून...ते सगळं त्यांच्याच भाषेत करून इंग्रजीवरची भिस्त त्यांनी काढून टाकली...किंवा बनूच दिली नाही.

आपली तशी परिस्थिती आहे का ? नाही ! कधी होऊ शकते का ? मला तरी ते अशक्य वाटतं ! आणि जरी शक्य असेल, तरी आधी ते करावं, तेवढी गुणवत्ता मिळवावी आणि मग इंग्रजीचा वापर कमी / बंद करावा.

First DESERVE...Then DESIRE!!!

जे देश आज पर्यंत केवळ Manufacturing Industry वर चालत होते...त्यांनी सुद्धा त्यांच्या तरुणांना इंग्रजी शिकवायला सुरु केलं आहे. कारण त्यांनी इंग्रजीचं महत्व ओळखलं आहे.
राहिला प्रश्न मराठी वाचवण्याचा...

आपले लोक नेहेमी एकप्रकारची looser mentality घेऊन काम करतात. स्वदेशीचं महत्व पटवायचंय...तर विदेशी वस्तूंना नावं ठेवा आणि स्वदेशीमुळे आपल्या लोकांचा रोजगार वाढेल असं सांगा. मराठीचं महत्व सांगायचंय...इंग्रजी म्हणजे 'वैचारिक गुलामगिरी' असं सांगा.

साहेब...मध्यमवर्गीय बघतो स्वतःचा खिसा आणि खिश्याचं भविष्य !
त्यांना हे 'वैचारिक गुलामगिरी' वगैरे सब झूठ वाटतं!

तुम्ही quality स्वदेशी products, परवडतील अश्या किमतीमध्ये द्या, त्यांचं आकर्षक मार्केटिंग करा...आणि मग बघा !

मराठी टिकवायचंय ? मराठी शाळांना मराठी आणि इंग्रजी दोन्हीही धड शिकवायला सांगा. मराठी मुलांना जर उच्च प्रतीचं इंग्रजी शिक्षण मराठी सोबत मिळालं तर कशाला जातील महागड्या convent schools मध्ये ?

मराठी तरुण English, Japanese, German, French ह्या सगळ्या भाषा का शिकतो ? मराठीवर प्रेम नाही म्हणून ? इतर भाषिक मराठी का नाही शिकत ? त्यांना मराठी आवडत नाही म्हणून ? अर्थात असं काहीच नाहीये. सवाल पापी पेट का है !

आपण सामन्यांनी कितीही ठरवलं की मराठीला प्राधान्य द्यायचं...तरी ते यशस्वी तेव्हाच होईल जेव्हा मराठी शिकल्याने पोटा-पाण्याची समस्या सुटेल. आज इंग्रजी येत नसेल नोकरीमध्ये वाट लागते. शिवाय घरी आणि मित्रांमध्ये मराठी आणि ऑफिसमध्ये इंग्रजी असं जमत नसतं. अस्खलितपणा सातत्याने येतो.

म्हणजेच...मराठी सक्षम करायची असेल तर आपल्याला "स्वावलंबी" व्हावं लागेल. म्हणजेच महाराष्ट्रातल्याच कंपनीत, मराठीतूनच व्यवहार इ इ व्हावं लागेल. आणि त्या साठी औद्योगिक स्वयंपूर्णता हवी. त्यासाठी सरकार तसं हवं...!

हे मी आपली जबाबदारी झटकण्यासाठी म्हणत नाहीये. ही वस्तुस्थिती आहे. कुठलीही भाषा बघा...तिचा विकास औद्योगिक विकास आणि सामाजिक प्रगतीसोबतच होतो.

थोडक्यात काय...जर खरंच मराठीची कळकळ असेल...तर भावनिक आवाहनं थांबवून, इंग्रजीचं महत्व ओळखून मधला मार्ग शोधा...आणि...लोकांना त्यांच्या समस्येचं समाधान द्या !!!

तसंही...अमृताला दुधाची धास्ती वाटायची गरज नाही ! गरज आहे ती वाघिणीचं दुध पिऊन सशक्त होण्याची आणि त्या शक्तीच्या जोरावर अमृताचं रक्षण करण्याची!

जबाबदार कोण - भ्रष्ट नेता की अंधभक्त कार्यकर्ते ?

आज देशाच्या असलेल्या वाईट परिस्थितीबद्दल काही वेगळी पार्श्वभूमी द्यायला नको. आपण सर्व हे सगळं चांगलंच जाणून आहोत. प्रत्येकवेळी विषय निघाला की कॉंग्रेसला शिव्या घालून, सगळ्या नेत्यांना चोर म्हणून आपण विषय आटोपता घेतो आणि आपापल्या कामाला लागतो.

सहाजिक आहे. सामान्य माणूस दुसरं करणार तरी काय? आपल्या पोटापाण्याची सोय करणार, मुलाबाळांच्या शिक्षणासाठी लागणाऱ्या खर्चाची तजवीज करणार की रस्त्यावर नारेबाजी करत फिरणार? अर्थातच आम्ही पहिले पर्याय निवडू.

प्रश्न सामान्य नागरिकांचा नाही...प्रश्न आहे राजकीय कार्यकर्ते किंवा विशिष्ठ नेता/पक्ष समर्थक ह्यांचा.

हे लोक काय करतात ? आपल्या नेत्याला, पक्षाला आपलं म्हणणं ऐकायला भाग पाडतात का ? की 'ते-वरचे' लोक जे म्हणतील ते निमूट ऐकतात ?

अर्थात जेव्हा कुणाला निवडून यायची वेळ येते तेव्हा - त्यातल्या त्यात बऱ्या नेत्याला/उमेदवाराला/पक्षाला मत द्यावं लागणार. तेव्हा आपण 'सगळेच चोर म्हणून आम्ही मतदान करणारच नाही' असं म्हणून घरात बसणं अगदीच अयोग्य आहे. परंतू निवडणूक झाली, निकाल लागला...की संपतं आपलं किंवा ह्या कार्यकर्त्यांचं काम ?

जो कुणी निवडून आलाय...त्याच्याकडून काम करून कुणी घ्यायचं? आपणच ना? पण आपण तसं नाही करत. जर आपल्याला आवडणारा उमेदवार निवडून आला असेल तर त्याने काहीही केलं तरी त्याचं समर्थन करतो आपण. आणि नको असलेला आला असेल...तर विरोध !!! हे असं का घडतं मला कळत नाही.

उदाहरणार्थ (केवळ...उदाहरणार्थ!!!) समजा मला राज ठाकरे आवडतात. आणि समजा मला नरेंद्र मोदी आवडतात. आणि समजा भाजप आवडतो. अर्थात...हे सगळे 'त्यातल्या त्यात बरे आहेत' म्हणून आवडतात. जेव्हा केव्हा निवडणूक करायची वेळ येईल तेव्हा मी ह्यांच्या समर्थक/उमेदवारांना मत देईन. पण तोपर्यंत काय ? आणि त्यानंतर काय? फक्त आणि फक्त ह्या लोकांचं समर्थन आणि कौतुक करत सुटायचं ?

समजा आमच्या भागात राज साहेबांचा मनसे उमेदवार निवडून आला...तर मी काय करतो ? त्यांच्या कार्यकर्त्यांना मला काय काय सुधारणा हव्या आहेत सांगतो का ? मनसे कार्यकर्ते राज साहेबांच्या मागे लागतात का कामं करून घ्यायला ?

सर्वात महत्वाचं...जर उद्या मनसे ने काही चुकीचं धोरण अवलंबलं...तर मनसे कार्यकर्ते काय करणार आहेत? त्या चुकीच्या धोरणाचं समर्थन ? का बरं ? नेत्यांच्या एका चुकीच्या निर्णयामुळे तुम्ही पक्ष सोडा किंवा लगेच कॉंग्रेस इ समर्थक व्हा असं कोण म्हणतंय ? पण 'हे चूक आहे...हे थांबवा...' असं नको म्हणायला ?

एकदा आपण कुणाला मत दिलं, कुणाला 'त्यातल्या त्यात बरा' म्हणून निवडलं की त्याला इतकं defend का करतो आपण ? जणू काही तो आमचा जिवलग मित्र आहे आणि त्याचे अपराध पोटात घालणं आमचं आद्य कर्तव्य !

Bullshit !!!

गेल्या काही दिवसांपासून काही भाजपा भक्तांना मी अटल बिहारींचा एन्रॉन निर्णय, तेहेलका इ बाबत प्रश्न विचारतोय. सगळे एकदम भडकून उठतात ! लगेच मी 'काँग्रेसी' होऊन जातो ! आम्ही आमच्या नेत्यांना समर्थन देतो की त्यांच्या कामांना...कळत नाही !

भाजपा च्या चुका दाखवल्या म्हणजे मी एकदम भाजपा विरोधक कसा होतो ? त्यांच्या, अटलजींच्या चांगल्या कामाबद्दल मला कौतुक आहेच की ! पण म्हणून मी त्यांची चूक दाखवून नाही द्यायची ? हे असं करून मी आ बैल मुझे मार नाही करणार का ? असं वागणाऱ्या अंधभक्त आणि कार्यकर्त्यांमुळेच मोठे पक्ष आणि नेते निर्ढावतात.

आता भाजपा कॉंग्रेस इतकी भ्रष्ट नाही...म्हणून परवडली...हे मत असेल तर ठीक आहे. पण हे  मतदाना पुरतं असावं ना ? एकदा का ते लोक सत्तेत आले...की १०० %  पारदर्शक आणि ० % भ्रष्ट कारभार अशी आग्रही मागणी आपण नको करायला? की आपणच 'थोडा बहुत चलता है !' असं म्हणणार?

तसंच सुब्रमण्यम स्वामी, अण्णा हजारे-केजरीवाल इ च्या भक्तांसोबत होतं.

अश्याने देश पुढे जाणार आहे का? आज 'कदाचित' वरील मंडळी खरोखर चांगली असेल ही...पण जर आपण - त्यांच्या समर्थकांनी - त्यांच्या छोट्या छोट्या चुका सुद्धा मोठ्या करून त्यांना धारेवर नाही धरलं...तर उद्या चालून ते भ्रष्ट होणारंच !

थोडक्यात, स्वातंत्र्योत्तर काळापासून (...खरं म्हणजे...त्या आधीपासूनच) आम्ही व्यक्तीपूजेला एवढं महत्व देत आलोय की त्या व्यक्ती पलीकडे जाऊन, त्या व्यक्तीचे विचार आणि काम...बोलणं आणि कृती ह्यातलं साधर्म्य किती, देशाला ह्यांचा खरोखर फायदा किती, अश्या गोष्टींकडे आम्ही साफ दुर्लक्ष करतोय. आणि त्यामुळे जो कुणी सत्तेत येईल त्याला 'विरोधक' किंवा 'जाब विचारणारी' सर्वात विश्वसनीय यंत्रणा---स्वतः लोक---अस्तित्वातच राहिली नाहीये.

उरले फक्त राजकीय विरोधक---विरोधी पक्ष. ते सुद्धा, अर्थातच, त्याच माळेचे मणी.

मग आता स्वतःलाच विचारा...आज आपल्या देशाच्या दयनीय परिस्थितीला जबाबदार कोण?

India is my country. I am a Blind follower.

I request you to read : - (So called) Anti corruption movement timeline before you read following post.


In 1920s and later...the paid (and controlled by Gov i.e. British) media promoted a man as a guy with solutions to slavery. The guy -literally WASTED people's time in Bhajans, Soot-kataai etc. The guy asked Hindustan waasis to throw away weapons. In fact, one incident at Chauri-chaura---which killed a few British employed police...and this guy took back the Andolan immediately.

That guy, with the help of media, alienated ALL OTHER movements and freedom struggles...and tried, successfully, to get attention of whole country...while sidelining other leaders .

So, the guy HELPED British stay in India without any trouble at all...while PORTRAYING that he was fighting for Freedom.

That resulted in a prolonged delay in having our birthright - by at least 10 years AND...even worse...loss of good leaders like Bose, Sawarkar, BhagatSingh etc...who were ACTUALLY fighting for Freedom.


Today, media promoted a 'modern version' of such a guy.
That guy SUCCESSFULLY divided our Movement Against Corruption.

He did it...obviously with the help of paid media...he asked the followers to THROW AWAY modern day DEMOCRATIC WEAPONS---awareness about Law Proposals and a habit to ask Qs...he promoted BLIND FOLLOWERS...stopped them from asking Qs and giving suggestions.

Well, people were asked to give a CLOSED BOX...! No other person can see what I have suggested!

So, no one can know if this guy is rejecting/ignoring really good suggestions!!!

THAT resulted in, not a delay---but a FULL STOP---in having our birthright - freedom from corruption.

What's worse?


We were blid followers back then...we are blind followers NOW...we WILL REMAIN BLIND FOLLOWERS...FOREVER!!!

Gud bhee hai Gobar bhee...Bharat Mata ki Jai !!!

प्रिय गणपती बाप्पास...

नमस्कार बाप्पा!

वर्षभरानंतर भेटतोयेस ! खूप miss केलं आम्ही तुला.

{दंतावळ उठून गेलेल्या, परंतु एखादाच दात असलेल्या माणसासारखी माझी इंग्रजी! खूप अप्रूप वाटतं ह्या भाषेचं. पण अस्खलित येत नाही! म्हणून मराठीत लिहितोय...नाहीतर कोण लिहितंय आजकाल मराठीत? आम्हाला "आमची मराठी" ही "माय" कुठे वाटतीये आजकाल? आता आम्हाला "My English" ची काळजी वाहावी लागतीये...अरे अरे...काय मी लगेच serious गप्पा सुरु केल्या? Sorry हं!!!}

हा तर... Welcome बाप्पा! मनापासून welcome!!!

आता तुझी खूप मजा आहे डझनभर दिवस! रोज रोज आरती काय, मोदकाचा प्रसाद काय...! झकास दिवस आलेत ना तुझे! कर बाबा मजा...बारा महिन्यात हे बारा दिवस तुला वाहिले आमच्या पूर्वजांनी. तश्या चतुर्थी असतात म्हणा. पण तुझा "उत्सव" काय तो हाच! नाही का?

पण आम्ही फक्त तुझंच कौतुक करतो असं काही नाही बरं !

आता महालक्ष्मी आहेत...दसरा आहे..दिवाळी आहे...भरपूर देव आणि भरपूर सण आमचे !!! आम्ही आहोतच भाविक आणि सोशिक!

मजेत आहेस ना बाबा ? बारा महिने फारसं लक्ष नव्हतं तुझ्याकडे...माफ कर हा! पण तू आमचा खूप लाडका आहेस हे तर तुला माहितीये ना? मग?!

बरं पत्र लिहिण्यास कारण काय ते सांगतो. तुला जरा warning द्यायची होती.

कसं आहे, आपला देश प्रवास करतोय. "गोरे ते काळे"...असा आमचा प्रवास सुरु आहे.

म्हणजे आधी "गोरे" त्रास द्यायचे , आता "काळे" त्रास देतात.

आधी "गोरे" कर्म करणाऱ्यांना मान मिळायचा. आता "काळे" धंदे करणाऱ्यांची "चलती" आहे.

तसा तू प्रत्येक वर्षी येतोसच, त्यामुळे हा फरक तू दरवर्षी अनुभवला असशीलच! पण मी आपलं सांगण्याचं काम करतोय! तर सध्या परिस्थिती नाजूक आहे. जरा जपून!

काय म्हणतोस...?  "परिस्थिती आधीपासूनच नाजूक होती" ?
LOL...! :D
अगदी बरोबर बोललास देवा! "Like" आणि "+1"!!!

{LOL...ह्याचा अर्थ माहितीये ना? Google कर माहीत नसेल तर. आम्ही एकमेकांना अश्या गोष्टी विचारणं कधीच बंद केलंय! Now don't tell me you don't know what "Google" means! x-( }

पण परिस्थिती आता अधिक गंभीर झालीये. मी म्हणालो तसं गोरे-ते-काळे हा प्रवास फक्त नेते किंवा कारकून किंवा सरकारी Doctor/वकील/इतर कर्मचारी किंवा पोलीस... ह्यांच्यातच नाही, तर "आमच्या"...मध्ये झालाय...आम्हा सर्वांमधे!!! आम्ही आता निर्लज्ज झालो आहोत. त्यामुळे आता आम्ही नाही रे..."तू" काळजी घे बाबा! कुठे, कधी, काय "फुटेल" काही सांगता येत नाही!!!
अरे..."फुटणं" म्हणजे फक्त "Bomb फुटणं" असं नाही बाप्पा! {lol...तू आम्हाला ओळखलं नाहीस अजून!!!} एखाद्याचं डोकं...एखादं धरण, एखादा रस्ता...एखादी "बाटली"... तुझ्या समोर कधीही काहीही फुटू शकतं! आणि तुला ते देखवणार नाहीरे! आमच्या भावना मेल्या आहेत. लाज मेली आहे. काळजी मेली आहे. पण तू देव आहेस नं! तुला वाईट वाटेल...! म्हणून सांगतोय!

बाकी रस्ता "फुटू शकतो" हे आमच्याच {रस्ता बनवणाऱ्या} लोकांनी सप्रमाण सिध्द केलंय बरं! आणि...फुटलेला रस्ता...वर्षानुवर्षे... तसाच राहू शकतो...त्यात कितीही अपघात घडले तरी...हे देखील {रस्ता वापरणाऱ्या!!!} "आम्हीच" सिध्द केलंय!!!

"बाटली" बद्दल बोलू की नको? कारण तुझं आगमनंच "तरल द्रव्याच्या घमघमाटात" होतं आजकाल. ती मिरवणूक "आपल्या गणरायाचं आनंदपूर्वक स्वागत!" अश्या स्वरूपातून "बेधुंद डोक्याच्या लहरींचं प्रदर्शन" अश्या स्वरूपात कधी गेली कळालंच नाही. तुझी प्रतिष्ठापना केलेल्या मंडपात एकेकाळी लोकमान्यांना हवं असलेलं युवा संगठन झालं. देशसेवेच्या आणाभाका घेतल्या गेल्या. आपलं जीवन समाजासाठी अर्पण करण्याची तयारी असणाऱ्यांनी, बाप्पा, तुझ्यासमोर-तुझ्यासाक्षीने मोठ मोठी स्वप्न बघितली...स्वतःच्या जीवनाशी खेळलेला जुगारच होता तो! त्याच तुझ्या मंडपात आता बर्याच ठिकाणी पत्ते ठाण मांडून बसलेत! खेळ जुगाराचाच...स्वरूप किती बदललं !!!

तर हे असं सगळं बदललं आहे...त्यामुळे...जरा जपूनच राहा बाबा!!!

आणि हा...बाप्पा, रागावणार नसशील तर...एक प्रश्न विचारायचाय!!!!

हे जे मी तुला सांगोतय, ही जी समस्यांची बजबजपुरी माजलिये...ती तुला दिसत नाही का रे? मला हे पत्र लिहिण्याची गरज भासावी, तुझं "इकडे...अस्मादिकांकडे" लक्ष नाहीये, इथल्या परिस्थितीची माहितीच नाहीये असं मला वाटावं अशी वेळ का यावी माझ्यावर?

वर्षानुवर्षे आम्ही तुला पुजतोय, तुझी भक्ती करतोय...अगदी मनापासून. आमच्या देशाचं कर्तुत्व नुकतच कुठे जगासमोर येतंय. पण आमचा सोशिकपणा, आमच्या लाडक्या दैवतांची आम्ही केलेली भक्ती...कौतुकाने साजरे केलेले सण...हे अख्ख जग जाणून आहे. तू कुठल्या का रूपात असेना...गजानन, ओंकार स्वरूप अनादी अनंत...किंवा एक " देव" किंवा...अल्लाह, GOD...किंवा कुणीही...तू कुणाचंही रूप घे...तुझ्या प्रत्येक रूपाची/स्वरूपाची आराधना ह्या देशात झालीच आहे. मग तरीपण इथे असं का होतंय गजानना?

आम्ही कुठे चुकलो रे?

आम्ही मुर्ख आहोत बाप्पा...आमचे "जातभाई"...आमची "माणसं" उपासमारीने मरतायेत...कितीतरी छोटी मुलं केवळ योग्य वैद्यकीय उपचार न मिळाल्याने अपंग होतायेत किंवा जीव गमावतायेत...
आणि आमचं..."माणुसकीचं network मजा मारण्यात व्यस्त आहे".

पण तू तर "माणूस" नाहीस ना? आमचे problems दिसतात ना तुला? ते सोडवण्यासाठी प्रयत्न करणारे 
काही मोजकेच लोक दिसतात ना तुला? त्यांना मदत का नाही करत तू?

कित्येक RTI activists देवाघरी गेलेत. oops...तुझ्याकडेच आले असतील ना? त्यांच्याकडून इकडची कथा ऐकली असशील की!!!?

भ्रष्टाचाराबद्दल तर १०० पानं लिहू शकतो प्रत्येक भारतीय...जाउदे. तुला देखील अजीर्ण झालं असणारे ह्या शब्दाचं.

की तुला अजीर्ण झालंय...आमच्या सगळ्याच समस्यांचं?

बोल ना!!!!!!

गेली कित्येक दशकं आम्ही वाट बघतोय...तुझ्या बोलण्याची.

भगवद्गीतेमध्ये म्हटलंय ना "यदा यदाही..."...मग? अजून किती ग्लानी यायला हवी आहे? अरे ग्लानी येऊन जमाना होऊन गेला. आता कोमा मध्ये गेलाय आमचा "मनुष्य" धर्म.
लवकरच प्राण ही गमावून बसेल.

आणि तू अजूनही बोलायला तयार नाहीयेस!

माझी आई तुझी अपरंपार भक्ती करते. पण तिला त्याचं फळ काय मिळालं असा प्रश्न पडतो मला. Spondilitis झालाय. बालपणापासून बघतो मी तिच्या वेदना. गेली २० वर्ष ती हेच भोगतीये. रोज. अगदी रोज.

आणि तिला होत असलेला त्रास कसा कमी करता येईल हा विचार बाबा आणि मी करत असतो. रोज. अगदी रोज.

खूप प्रयत्न केले. काही उपयोग झाला नाही.

पण तरीसुद्धा ती तुझा ध्यास सोडायला तयार नाही.

तुला तिची प्रार्थना कधीच ऐकू नाही आली? वेदना दिसल्या नाहीत?

अगदी असंच आमच्या देशाचं, समाजाचं झालंय.

बाप्पा...जे लोक इतरांना त्रास देतात त्यांचं दमन आणि इतरांचं रक्षण...असं काहीसं तुझं ब्रीद आहे म्हणतात. लोकांना सद्बुद्धी देणं हे तुझं प्रमुख काम.

पण ते ब्रीद activate कधी होणार? आणि लोकांना सद्-बुद्धी कधी मिळणार?

अरे बोल ना...काही तर बोल????

When I'm alive

You might miss me
When I would be no more

You, oh world, might
Cry when I die

What matters is if you love me
N yeah...if you value me

When I'm with you...
When I'm alive...

आरक्षणाचा नवीन format

आरक्षण कसं अयोग्य आहे, खुल्या वर्गातल्या विद्यार्थ्यांवर/नोकरदारांवर कसं अन्यायकारक आहे, आता “बढती”साठी सुद्धा आरक्षण म्हणजे किती गळचेपी आहे...अश्या गप्पा आपण नेहेमीच मारतो. उपयोग? मोठ्ठा शून्य!!!

मग आता अश्या चर्चा केल्यापेक्षा “सर्वांना मान्य असेल असं समाधान” तयार करून त्याची मागणी आपल्या नेत्यांना, संघटनांना करता येते का ते बघू.
आता आपण जे समाधान काढू ते “सर्वांना” मान्य असेल असं का असावं?
कारण अर्थातच साधं आहे...जे समाधान सर्वांना पटेल....तेच “मतांच्या” राजकारणात मान्य होईल...म्हणून!!!

“आर्थिक स्तरानुसार आरक्षण” संविधानाच्या कक्षेत बसत नाही. कारण आरक्षण “सामाजिक स्तरानुसार” देण्यात येतं...आणि सर्व घटकांचा “सामाजिक स्तर” समान व्हावा म्हणून देण्यात येतं. म्हणजेच आरक्षण देण्याचा हेतू "आर्थिक असमानता" नष्ट करणं हा नसून "सामाजिक असमानता" नष्ट करणं - हा आहे. आणि म्हणून आर्थिक स्तरावरून आरक्षण हे फक्त असंवैधानिकच नाही, तर आरक्षणाच्या मूळ उद्देशापासूनच दूर आहे.
शिवाय गरीब - श्रीमंत ह्यात फरक कसा करणार ?
म्हणजेच - ब्राह्मण / मराठा / महार / ओबीसी इ वर्गवारी - ह्या सगळ्या स्पष्ट आहेत. गरीब श्रीमंत वर्गवारी इतकी पक्की असते का ? नाही.

उदाहरणार्थ - गृहीत धर की महिना १०,००० पेक्षा कमी उत्पन्न असलेल्या ला आरक्षण दिलं. १०,१०० असेल तर ? फक्त १००रु मुले त्याला आरक्षण नाही द्यायचं ? हे चूक नाही का ?

म्हणजेच - जातीची वर्गवारी क्लिष्ट नसते - म्हणून "सामाजिक समानता" आणण्यासाठी "जातीवरून आरक्षण" हा उपाय आहे. गरीब-श्रीमंती ही वर्गवारी तितकी सोपी नाही - म्हणून "आर्थिक असमानता" नष्ट करण्यासाठी "आरक्षण" हा उपाय योग्य नाही. त्यासाठी भरपूर रोजगार निर्मिती आवश्यक आहे.

मग ह्यावर उपाय काय ?

मला सुचत असलेला उपाय:
आपण पुढील मागण्या कराव्या:
१)      आरक्षण हे त्या-त्या समाजाला प्रगतीची संधी मिळावी म्हणून देण्यात आलं. ही संधी २ पिढ्यांसाठी पुरेशी आहे!!! म्हणजेच...२ पिढ्यांनी आरक्षणाचा लाभ मिळवावा, प्रगती करावी...आणि गुणवत्ता वाढवावी. त्यापुढे त्यांना आरक्षणाची गरज नाही. म्हणून...प्रत्येक कुटुंबातील केवळ २ पिढ्यांना आरक्षणाचा लाभ मिळावा.
२)      प्रत्येक प्रवेश प्रक्रियेमध्ये (शिक्षण आणि नोकरी...दोन्हीही) पहिल्या २ फेऱ्या फक्त “आरक्षित जागांसाठी” होतील. ह्या फेर्यानंतर उरलेल्या जागा खुल्या वर्गात जोडल्या जातील.

उपाय १ साठी एखादी राष्ट्रीय ओळख देणारी, कुटुंब आणि त्यातले सदस्य ह्यांची पूर्ण माहिती असणारी सिस्टीम तयार करावी लागेल. सध्या आधार च्या नोंदणी ज्या प्रकारे होत आहेत त्याच प्रकारे ह्या घडू शकतात. (आधार कार्ड भारतीय नागरिकत्वाचा पुरावा नाही...त्यामुळे हे कार्ड राष्ट्रीय ओळख म्हणून वापरता येईल की नाही ह्याबद्दल मी साशंक आहे)

आता ह्या मागण्या मान्य कश्या होणार?
“आरक्षण नको! बंद करा!!!” हे बोलताना आपण ‘आपली मागणी मान्य कशी होणार’ हा विचार करतो का? सरसकट आरक्षण बंद होणं काही प्रमाणात अयोग्य आणि अगदी “अशक्य” आहे. त्यामुळे कुठलातरी ‘मधला’मार्ग आवश्यक आहे...आणि तो वरील नियामान्द्वारे मिळू शकतो...असं मला वाटतं.
ह्या मागण्या मान्य करून घेण्यासाठी आपल्याला दोन मार्गाने प्रयत्न करावे लागणार...
“राजकीय” आणि “सामाजिक”

एकीकडे राजकीय लोकांना ही मागणी कळवून प्रयत्न करत राहणे आणि दुसरीकडे आरक्षित समाजातल्या आपल्या मित्राना समजावून सांगून जनमत बनवत राहणे.

अर्थात हे काही सोपं नाहीये! लगेच घडणारही नाही...! पण जी मागणी मान्य होणं “अजिबात शक्य नाही” {“आरक्षण नको! बंद करा!!!”} अशी मागणी केल्यापेक्षा...जी मागणी मान्य होऊ शकते...संविधानात बसते...अशी मागणी, अश्या मागणीचा प्रसार करायला काय हरकत आहे?


वरील मागणी १ - "फक्त २ पिढ्यांसाठी आरक्षण" बद्दल थोडंसं सविस्तर - 

कुठलीही व्यक्ती आरक्षणाचा बहुतांश लाभ १०-१५ वर्षात मिळवते. पदवी/पद्व्योत्तर शिक्षण आणि नोकरी मिळण्याचा काळ.
कल्पना करा मी आरक्षित आहे - इंजिनिअरिंग, नंतर एमबीए आणि मग नोकरी - हे सगळं फार फार तर १० वर्षात झालं. त्यानंतर माझ्या वाटचा "पहिल्या पिढीचा लाभ" संपला. पुढे मला प्रमोशन इ साठी लाब मिळेल तेव्हा मिळेल. पुढील २० वर्षात माझी पुढची पिढी तयार होईल. म्हणजे ३०-३५ वर्षाच्या काळात - माझ्या वयाच्या आरक्षित समाजाच्या "संपूर्ण दोन पिढ्या" अनारक्षित कक्षेत येतील.

सगळ्यात महत्वाचं - ह्या दोन्ही पिढ्यांना उत्तम संधी मिळाल्यानंतर ते खुल्या वर्गात येतील. म्हणजेच "सामाजिक समानता" येण्याकडे वाटचाल सुरूच राहील - फक्त "एकच कुटुंब पिढ्यानपिढ्या आरक्षणाचा फायदा मिळवत आहे" हा सध्या होत असलेला फालतूपणा थांबेल.
ह्याच ३०-३५ वर्षात, प्रत्येक वर्षी काही...अश्या दराने आरक्षित समाज पुढे पुढे सरकत खुल्या वर्गात जोडल्या जाईल.
म्हणजेच - टप्प्याटप्प्याने आरक्षण कमी करणे - अगदी तेच इथे साध्य होतंय - फक्त ह्याची १००% हमी इथे आहे की प्रत्येक कुटुंबाला सामाजिक समानता मिळवण्याची संधी मिळाल्याशिवाय ते खुल्या वर्गात जोडल्या जाणार नाहीत.
म्हणजेच - मागासवर्गीयांवर कुठलाही अन्याय नं होता - आरक्षणाचा लाभ सर्वाना मिळवून देऊन, त्याची उपयुक्तता/गरज संपली, की ते आपोआप नाहीसं होईल.

"A happy a MYTH"

A fun post from me this time :)

There are a few movies which are remembered for JUST ONE SCENE!!!
Not like Sholey, the whole movie was worth remembrance...every second, there are movies which are good over all but just one scene makes a mark on you.

Remember A Wednesday? Whole movie was awesome...but what do you remember? THE END!!!
Similar is the case with Kahani.

Here is a scene...from movie Pyar Ka Panchnama...I have watched it many times...enjoyed every time!!! Below are this guy's dialogues. :)
Hope you guys enjoy!!!

Problem? Problem ye hai ki woh ladki hai! Aur kyaa problem hai? Problem ye hai ki mai chaahataa hun ki mere life me koi problemhi naa ho!!! Lekin meri life me koi problemhi na ho ye uski life ki sabsi bade problem hai!!! And bullshit she is worried yaar! Use to celebrate karnaa chaahiye...Because isn't this exactly what she wants? Seriously yaar aaj kal jab bhee wo muh kholti hai man kartaa hai mu me ghused du!!! Trust me yaar...6 mahineme I have had it all!!! Sab dekh liyaa hai maine...! Abe kaunsa pyaar? kaisi relationship? kaahe ki khushiya?
Relationship ka matlab hota hai an end to your own happiness...!!!
Uske baad all you have got to worry about is...uski khushiyaan...uska 
birthday...uske kutte ka birthday... Uska new year to kabhi tumhara bhi new year tha...!!!
In ladkiyon ko na koi khush nahi rakh sakta...!
A happy woman is a myth...!!!
Tu batman wali ki dekh le...!
Saala Jab tak batman nahi tak bolti rahi..."Tum toh kuch karte nahi ho, nakara ho, napunshak ho, main tum jaise insaan ke saath kaise reh sakti hu?"
Jisdin bechara batman ban din boli..."Tum toh batman ban gaye...! Are mujhe toh ek normal insaan chahiye tha...!!! Main tumhare saath kaise reh sakti hu?!!!"
Sab saalan na in bollywood kahaniyon ka dosh hai!!!
Bloody bollywood romantic masaala!!! Ek ladka ek ladki dono ko pyaar hua...dono saath saath...Film Khatam!!! Is ke baad ka story koi nahi batata! Iske baad ki kahaani mein batata hoon!!!
Iske baad...ladke ne ladki ko do din hug nahi kiya to problem! Hug kiya to chape ho rahe ho...itna bhi achcha nahi lagta...!!!
Saali Shopping khatam nahi hoti inki...!
Pehle cushions laye...fir curtains laye. Fir cushion, curtain se match nahi kiye toh aur cushion laye!!!
Saale mag itne hai mere yahaa ki unko bechne jaoon toh mahine ka kharcha nikal aaye!!!
Ek to jo cheez khareedne jaayengi wo cheez kharidati nahi hai ye.
Do hafte dimag chatengee ki table lena hai table lena hai...5 ghante maal me bitake ek sadisi chappal utha kar le ayengee... aur fir agle do hafte dimag chatengee...table lena hai table lena hai...!!!
Office me kaam kar raha hoon...Phone aa jayega... Phone utathe hi bol deta hoon Baat nahi kar sakta Kitna mushkil hai ye baat samajhna? Do minute karloge to kya ho jayega Are do minute karloonga to tujhe kya miledi meri maan Thik se to kar paoonga nahi Aur iske baad I love you bole bina phone kaataan to naatak Sabse jyada dimaag ki dahi is mobile phone ne ki hai... Katai ghatiya invention hai saali Trust me I say patta hai saala patta... ek toh ...inke ad bhi dekho lo ji 1 paisa per second aur phone karo aur phone karo aare call sasti ho jaane se baat thodi na badh jati hai karne ko fir iska jawab unhe bhi do tumhare pass baat kyon nahi hai karne ko you have lost interest in me tumhe hoon hoon hi karna atha toh maine tumhe phone kyon kiya??? are meri maa mujhe kya pata tune mujhe phone kyon kiya??? jake bharti mittal se puch na... tujhe main bata raha hoon us ad mein na kutta nahi kutia hai... Seriously shart laga sakta hoon...Where ever you go We follow!!!
Tujhe kya lagta hai Columbus ko pata nahi tha wo india nahi jaa raha tha glati se pahoonch gaya? Usko to pata tha...
Wo bechara to kahin door janaa chahta tha
Biwi ki chakkar me bolna pada India jaa raha hoon Nah to das sawaal poochti Kahaan jaa rahe ho Kyon jaa rahe ho Achcha tumhe pata bhi nahi kahaan jaa rahe ho? Seedhe seedhe kyon nahi bolte ki mujhse kahin door jaan chahte ho Aaj tak bechare ka mazaak udati hai duniya Office me kaam kar raha hoon Sms aajayega I love you Thik hai mein bhi sms karleta hoon I love you too Iske baad sms pe sms shuroo abey kaam kya karti hai office mein??? Do sms ka reply mat karna Turant Phone aa jayega Phone mat uthaa To dus min me message aa chuka hoga I don't think its working anymore Dus min me Babu I love you to I don't think its working anymore And this is when they are not even down Ab pata chala ye aadmiyon ko itne heart attack kyon aate hain Aur yeh…. gay bande itne successful kyon hote hai??? Because they don't have a woman to screw their happiness na Log kehte hain na behind every successful man, there is a woman True But koi ye nahi bataata ki behind every unsuccessful man, also there is a woman Aur ye to koi bhi bata sakta hai na Ki unsuccessful logon ka taadaath Successful logon se kayi guna zyada hai is duniya me Saala Office me kaam kar raha hoon Keh raha hoon late ho jaaonga To khaana nahi khayegi Phir bhooki so jayegi Are mein keh raha hoon na khana khalo Kya karoon naukri chod doon? saale ghar jaao Pehle Inhe manao inhe khilao Uske baad khud ki bhookh to aise hi mar jaati hai Is sab ke baad bhi insaan kisi tarah Kone me jaake shaanti se baitha hua hai chup chaap to gaya Gadi gadi kya soch rahe ho??? kya soch rahe ho??? kya soch rahe ho??? Are kuch nahi soch raha meri maa yeh soch raha hoon ki tera mooh kaise band karun.. kya soch raha hoon camera laga doon dimag mein... Is sab ke baad We never talk We need to talk I don't think its working any more And mein tumhe bata raha hoon You cannot discuss anything with a woman Because they call it a discussion But any discussion with a woman is an argument Aur argument mein toh tu boss unse jeet hi nahi sakta… Because hum aadmiyon ki ek basic need hoti hai To make sense in an argument Ladkiyon ko koi farak nahi padta Sense jaise bekaasi cheez ki wajeh se wo Argument kaise haar jaye Ek to aaj ki baat pe argument aaj hoga hi nahi aaj ki baat par jhagada hoga do mahine baad... Yahaan saala yaad hi nahi rehta hai do mahine pehle hua kya tha??? Ladkiyaan bacha ke rakhti hain yeh chota hatiyar nahi bada hatiyar hai isse badi ladai mein use karenge… TU kabhi try karliyo khud ko sahi saabit karne ki Tujhe lag hi raha haoga ki is point se tu apni baat ko ssabit karlega Lekin tabhi ek awaaz ayegi Ungli neeche karoo Tune dhyaan bhi nahi diya hoga Lekin tumhari nadaan si ungli unki taraf point kar rahi hogi And suddenly , the whole argument will flush down the gutter And mudra ye reh jayega ki How dare you point a finger at me? Kisne banaya ye rule Kisne banaya? Saal wo beech argument me tumhe jhoota phek ke maarle to koi dikkat nahi Lekin unki taraf ek ungli point kardo Saara mudra khatam Wo sahi tum galat Shaadi se pehle wo nagin tune kyon bhajta hai Kyon ki band wala bhi tumhe chetaavani de raha hoga ki kaun aa raha hai tumhari zindagi me Inka signature tune hai wo Ab ye bata wo kya karne aayi thi tere paas yahaan Same cheez mein karoon to Uske kisi friend ko call karke Ab ye problems ginaoon to Kahegi tumne meir friend ko call kiya Hmm hmm Tum uski sympathy gain karna chahte ho? Y don't you go and sleep with her? Its ridiculous yaar!!!!!!!!!!